Já, nú er runnin upp síðasta vikan mín hér á Grønjordskollegiet
og er það ansi ánægjulegt en um leið pínusorglegt. Byrja að
pakka hafurtaski mínu í kassa á morgun og á það án efa eftir að
vera þónokkuð skrýtið að sjá hillur, skúffur og skrifborð tæmast af
mínum eigum og ópersónuleika kollegíherbergisins birtast á ný.
Í nótt var klukkunni breytt, við misstum úr klukkustundina
milli þrjú og fjögur og nú er tveggja tíma munur á Danmörku og
Íslandi en einn tími milli Englands og Íslands. Það hafa án efa
margir mætt of seint í páskamessuna eða fjölskylduboðið. Sumir hafa
líklega alveg misst af messunni og orðið að bæta sér það upp með
eigin guðsþjónustu heima, t.d. söng hún Hanna þrjá sálma,
predikaði sjálf, skírði eitt barn og fermdi önnur
tvö - bara svona til að komast í páskastuðið.
Eins og sumir kannske vita er ég ekkert alltof hrifinn af danska
júrólaginu. Það er flutt af Jakob Sveistrup sem
tók þátt í keppninni Stjerne for en aften. Það er
þokkalega athyglisvert að hann er þriðji Stjerne for en
aften-keppandinn í röð sem sigrar dönsku forkeppnina. Það er
líka athyglisvert að hinum tveimur gekk ekkert of vel í
aðalkeppninni!
Jakob virðist hafa sótt nokkra tíma í Ronan Keating's School of
Singing - gallinn er bara að hann hefur væntanlega ekki staðist öll
próf - vælir allt of mikið. Lagið sjálft hét upphaflega
Tænder På Dig en í enskri gerðin heitir
Talking To You og er ekkert skárri en
sú danska. 