Nei, er ekki hættur að blogga, en hef verið afskaplega latur. Og þetta verður stutt! Mér hefur liðið ágætlega um jólin, fékk hinar fínustu gjafir og át og át. Gaman! Farinn að sofa núna, ætla að reyna að vinna á morgun, þótt auðvitað sé mest freistandi að vera námsmaður og taka sér alveg frí milli jóla og nýars. En Mette og Birgit vinkonur mínar koma annað kvöld og því ekki úr vegi að ná eins og einum vinnudegi

Ákvað að setja inn grein sem ég skrifaði í Moggann og birtist í gær, laugardag:

Samkynhneigðir og Framsóknarflokkurinn  
Sunnudaginn 11. desember sl. birti Morgunblaðið lesendabréf frá Guðjóni Braga Benediktssyni undir yfirskriftinni hér að ofan. Þar lýsir Guðjón Bragi því yfir að hann muni ekki styðja Framsóknarflokkinn lengur vegna frumvarps ríkisstjórnarinnar um réttarstöðu homma og lesbía. Aðdróttanir Guðjóns Braga um áhrif þess að alast upp hjá samkynhneigðum foreldrum eru í andstöðu við niðurstöður allra rannsókna og dæma sig auðvitað best sjálfar. En þar sem ég, eins og Guðjón Bragi, hef verið stuðningsmaður Framsóknarflokksins í fjölda ára og hef auk þess unnið nokkuð á vettvangi flokksins, get ég ekki á mér setið vegna orða hans varðandi flokkinn. Ég vil nefnilega ekki að Framsóknarflokkurinn breytist í flokk kristinna bókstafstrúarmanna.

Af hverju Framsóknarflokkurinn?
Ég er hommi og ein af helstu ástæðum míns stuðnings við Framsóknarflokkinn er hversu vel flokkurinn hefur staðið við bak okkar samkynhneigðra í mannréttindabaráttu okkar. Framsóknarflokkurinn hefur farið með sveitarstjórnarmál í ríkisstjórn síðan 1995 og á þessum tíma hafa markverðustu áfangar náðst í réttindabaráttunni, má þar nefna lög um staðfesta samvist frá 1996 og síðar lagaheimild til stjúpættleiðinga.
Nú hafa Árni Magnússon félagsmálaráðherra og Halldór Ásgrímsson forsætisráðherra lagt fram stórt frumvarp þar sem réttarstaðan er enn bætt. Í raun má segja að sé verið að stoppa í síðustu götin sem skilin voru eftir fyrir nær tíu árum, t.d. varðandi óvígða sambúð, tæknifrjóvganir og frumættleiðingar. Eitt stórt gat er þó eftir; frumvarpið inniheldur nefnilega ekki breytingar varðandi kirkjulega vígslu. Aftur á móti hefur Guðrún Ögmundsdóttir þingkona Samfylkingarinnar líst því yfir að hún muni í sambandi við þetta frumvarp leggja fram breytingartillögu við hjúskaparlög þar sem söfnuðum og trúfélögum verður gefin heimild til að vígja tvo menn eða tvær konur í staðfesta samvist.

Fjölskyldugildin
Með lesendabréfi Guðjóns Braga virðist mótbarátta “hinna sannkristnu” til varnar “fjölskyldugildunum” hafin og þá eru greinilega öll brögð leyfð. Í frétt í DV miðvikudaginn 13. desember segir: “Í frumvarpinu er það gefið frjálst og er prestum í sjálfsvald sett hvort þeir kjósa að gefa samkynhneigða saman í hjónaband.” Þetta er eins og áður segir alrangt, og hefur þegar verið leiðrétt í DV.
Í frétt DV er enn fremur vitnað í hvítasunnumanninn Gest Gestsson formann Framsóknarfélagsins í Reykjavík norður þar sem hann m.a. segir að það sé “allt of langt gengið að þvinga kirkjuna til að ganga gegn orði Guðs. Þeir prestar sem það ætla að gera eru að hlaupa á eftir tískubylgju.” Hér er ekki annað að skilja en að Gestur haldi því fram að í frumvarpi félagsmálaráðherra sé tillaga um kirkjulega vígslu.
Mér þykir mjög miður að Gestur Gestsson sé ekki fróðari en svo um þau þingfrumvörp sem hann kýs að tjá sig um opinberlega að hann fari með hreinar rangfærslur um innihald þeirra. Ég vil a.m.k. ekki ætla Gesti það að hann geri þetta vísvitandi í þeim tilgangi að auka andstöðuna við frumvarpið.

Framsóknarflokkurinn og samkynhneigðir
Ég vil minna Gest og aðra forystumenn flokksins á að Framsóknarflokkurinn hefur síðastliðinn áratug biðlað mjög til samkynhneigðra kjósenda í undanfara Alþingiskosninga, sér í lagi í Reykjavík, og að því er ég best veit hefur flokkurinn þar uppskorið ágætan stuðning homma og lesbía. Auk þess hafa skoðanakannanir undanfarinna missera sýnt að umtalsverður meirihluti þjóðarinnar styður réttindabaráttu samkynhneigðra. Það yrði því mikill álitshnekkir fyrir Framsóknarflokkinn færu þingmenn hans allt í einu að hlíta skipunum frá “hinum sannkristnu”.
Að lokum vil ég benda á að hatur, fordómar og andstaða við mannréttindi geta ekki talist jákvæð fjölskyldugildi!

Í umræðu undanfarinna daga um velferðarkerfið hér á landi hafa ákveðnir stjórnmálamenn haldið því fram að hér sé skandínavískt velferðarkerfi. Staðreyndin er sú að við höfum lengi reynt að fylgja hinum Norðurlöndunum eftir hvað varðar þessi mál en síðustu árin hefur hallað undan fæti og kjör þeirra sem minna mega sín eru ekki lengur í neinum tengslum við meirihluta borgaranna. Og þegar slík gjá hefur myndast milli fátækra og millistéttarinnar getum við mun frekar miðað okkur við Bandaríkin. Og er einhver í alvöru fylgjandi því????

Málið er bara að fulltrúar ríkisstjórnarflokkanna fara strax í vörn þegar þessi mál ber á góma og stöðva alla vitsmunalega umræðu um málið. Þeir halda nefnilega að með því að viðurkenna vandann séu þeir að taka á sig sökina, að þeir séu vondir menn! Það snýst bara ekki um gott-vont heldur um hvernig samfélag við viljum búa í. Alltof lengi hefur nefnilega krafan um skattalækkanir fengið að hljóma. Þjóðfélagið sem flestir Íslendingar vilja búa í kostar pening og það þýðir annaðhvort notendagjöld eða SKATTA. Á Norðurlöndum eru háir skattar en líka góð almannaþjónustu. Í Bandaríkjunum eru lágir skattar en nánast engin almannaþjónusta. Hvort viljum við???

Það er kominn tími til að einhver hér á landi segi upphátt það sem sænski jafnaðarmannaflokkurinn sagði fyrir síðustu kosningar:

VIРÆTLUM EKKI AÐ LÆKKA SKATTA - VIÐ VILJUM HALDA SAMA STANDARDI Á ÞJÓNUSTU VIÐ ALLA ÞEGNA ÞJÓÐFÉLAGSINS !!!

og það kusu Svíar af því að þeir voru sammála. Hvað með okkur???

P.S. hvað er þetta með öll heimsmetin sem alltaf er verið að setja í sundi? Það er varla haldið stórmót án þess að heimsmet séu sett oft í hverri grein. Er þetta allt út af háreyðingarkremum og rakstri?

Fékk heldur sérstakan tölvupóst frá UCL (skólanum mínum) í gær. Þar var nemendum boðið á hraðstefnumót. Mér datt náttúrlega strax í hug að starfsfólki þar hefði borist fregnir af því hversu misjafnlega ástamálin gangi hjá mér, og hafi gefið mér séns á að ganga út fram yfir þessa helgi, og þar sem enginn formlegur "útgangur" hafi átt sér stað þessa helgi hafi verið ákveðið að láta til skarar skríða.

Komst síðan að því þegar ég last póstinn að þessi grunur minn reyndist ekki réttur. Hér er nefnilega um að ræða svokallað "Research Speed Dating". Ég hafði greinilega ekki lesið allt nógu vel! Og eins og lýsingin hljóðar, þá snýst þetta um að maður geti hitt fólk í öðrum fræðigreinum og borið ákveðin vandamál eða hugmyndir undir það. Eða bara eignast vini úr öðrum geirum. Mjög sniðugt þannig séð og verst að ég geti ekki tekið þátt!

Annars var helgin í London hin besta. Keypti u.þ.b. helminginn af jólagjöfunum þar og heimsótti vini mína á King's Arms nokkuð oft, enda er pöbbinn sá nánast við Oxford Street og tilvalið að skreppa á hann á milli gjafa. Það var reyndar þokkalega fyndið að á fimmtudag þegar ég var að bíða eftir Damien vini mínum úr vinnunni þá komu inn tvenn íslensk hjón sem höfðu verið í sama flugi og ég. Þau áttuðu sig náttlega ekkert á því að þau voru inni á hommabar